Jarząb pospolity | Sorbus aucuparia

jarzębina właściwościRoślina o wyjątkowych walorach dekoracyjnych, używana często do sporządzania kolorowych, jesiennych bukietów i częsty element dziewczęcych korali. Znana jest również jarzębiną czy jarzębiem zwyczajnym. Rośnie w Europie i południowo – zachodniej Azji, w lasach, na poboczach, przy drogach i w parkach. Często jest również sadzona w ogrodach, jako roślina ozdobna.

Jarzębina to jednak nie tylko piękna roślina dekoracyjna, ma ona równie dużo właściwości zdrowotnych, które od lat stosowane są w medycynie ludowej.

Jak wygląda jarzębina

Jest drzewem, czasami nazywanym krzewem, z rodziny różowatych, który może osiągać wysokość 15 metrów. Charakteryzuje się gładką i jasną korą oraz pierzastymi, podzielonymi liśćmi o ząbkowanych brzegach. Ma duże kwiatostany niewielkich biało - kremowych kwiatków i owoce w formie czerwonych korali, lekko gorzkawe w smaku.

Jarzębina kwitnie w maju, a w okresie sierpień – wrzesień dojrzewają jej owoce, które mogą utrzymywać się na drzewie do okresu zimowego.

Co w niej znajdziemy?

Jarzębina jest bogatym źródłem witaminy C i A, zawiera również witaminy E, K, witaminy z grupy B oraz składniki mineralne, m.in. magnez, miedź, sód i potas. Oprócz tego znajdziemy w niej kwasy organiczne, garbniki, cukry, pektyny, flawonoidy i antocyjany.

Jarzębina jako surowiec zielarski

W celach leczniczych stosuje się głównie owoce jarzębiny, czasem, bardzo rzadko używane są również kwiaty.

Owoce najlepiej jest zbierać w sporej odległości od terenów przemysłowych, poza miastem. Wybierajmy owoce całkowicie dojrzałe (ale nie przejrzałe), czerwone, w okresie wrzesień – październik, najlepiej po pierwszych przymrozkach, gdyż są wtedy mniej gorzkie.

Po zerwaniu suszy się, rozkładając cienką warstwą, w podwyższonej temperaturze (najlepiej około 40 stopni). Po wysuszeniu można oczyścić ją z liści.

Surowa jarzębina nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, musi zostać wcześniej poddana obróbce termicznej.

Jarzębina – właściwości zdrowotne

Ma korzystny wpływ na pracę układu pokarmowego, stosowana jest w przypadkach schorzeń wątroby i woreczka żółciowego, przy nieżycie jelit i uporczywych biegunkach. Jest pomocna także przy zaparciach i wzdęciach.

Ma działanie przeciwzapalne i moczopędne, jest stosowana w chorobach dróg moczowych i nerek.

Dzięki zawartości witaminy C jest także polecana przy obniżonej odporności i dla wzmocnienia, szczególnie w okresie wiosennym i jesiennym.

Przetwory z kwiatów i owoców jarzębiny mają również właściwości przeciwmiażdżycowe, wzmacniają serce i układ krążenia.

Jak stosować jarzębinę?

Jarzębinę możemy spożywać w postaci naparów, soków, powideł, nalewek, syropów czy wywarów. Owoce jarzębiny stanowią też składnik wielu mieszanek ziołowych.

Aby sporządzić prosty napar, wzmacniający pracę serca, należy zalać 2 łyżeczki suszonych owoców dwoma szklankami wody i gotować na małym ogniu przez 30 minut. Po tym czasie odcedzić i pić 3 razy dziennie po pół szklanki.

Jarzębina – na co uważać?

Jarzębiny nie wolno stosować na surowo, w postaci świeżych owoców. Kwas paraskorbinowy w niej zawarty może powodować biegunkę i wymioty, a nawet doprowadzić do uszkodzenia nerek.

Kobiety w ciąży oraz osoby cierpiące na schorzenia nerek i ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, przed spożyciem jarzębiny powinny zasięgnąć porady lekarskiej.

Kilka inspiracji – jarzębina w nalewkach i przetworach

Sok z owoców jarzębiny

2kg oczyszczonych, umytych i odgoryczonych owoców jarzębiny zalać 2l wody i gotować do miękkości. Przetrzeć przez sito i wycisnąć sok. Przelać go do słoików i zapasteryzować.

Przepis pochodzi z książki „Apteczka domowa”

Napar z jarzębiny przy biegunce

Suszone owoce jarzębiny dokładnie rozdrobnić i zalać 1,5 szklanki letniej wody. Zagotować i gotować na małym ogniu przez 5 minut, po tym czasie ostudzić i odcedzić. Pić 2-3 razy w ciągu dnia w porcjach.

Maseczka z jarzębiny na poszarzałą cerę

Garść świeżych owoców jarzębiny (świeże owoce można stosować jedynie zewnętrznie) rozgnieść na papkę i wymieszać z łyżką oliwy z oliwek. Rozsmarować na twarzy i zostawić na 15 minut. Po tym czasie zmyć wodą lub tonikiem.

Przepis pochodzi z książki „Lecznicza moc natury”

Oceń artykuł:
( 1 Głos )
Masz pytanie?
Napisz do nas: Kontakt

Przeczytałeś? Skomentuj!


Kod antyspamowy
Odśwież

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Więcej informacji o plikach cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.